Iqtisod bo‘yicha tahsil olib, bank sohasida yigirma yil faoliyat yuritgan inson sifatida hayotim asosan raqamlar bilan chambarchas bog‘liq edi. Ammo yaqinda “Naqsh” hunarmandchilik maktabida orttirgan tajribam nafaqat matematikaning hayotimizdagi o‘rnini yanada chuqurroq anglashimga yordam berdi, balki hayotimni o‘zgartirgan muhim tajribaga aylandi.
Yaqinda bankdagi ish faoliyatimni yakunlab, karyeramning keyingi bosqichi haqida o‘ylayotgan bir paytimda ongimni yangi yo‘nalishda sinovdan o‘tkazadigan mashg‘ulot izlay boshladim. Shu yil boshida “Naqsh” hunarmandchilik maktabining veb-saytiga ko‘zim tushdi. O‘zbekistonning tarixiy obidalarini bezab turgan betakror biomorfik naqshlar sirini o‘rganish imkoniyati darhol meni o‘ziga tortdi va men sinov yili kurslariga yozilishga qaror qildim.
Armanistondan O‘zbekistonga ko‘chib kelganimdan beri bu yerdagi me’moriy bezaklarning go‘zalligi meni doimo hayratga solardi. Ammo yuzlab yillar davomida avloddan-avlodga o‘tib kelgan hunarmandchilik an’analari va ularni yaratishda qo‘llanilgan mahorat haqida juda kam bilardim.
San’at borasidagi avvalgi tajribam atigi ikki yillik xususiy darslar bilan cheklangan bo‘lsa-da, san’at va raqamlar kesishgan nuqtani o‘rganish imkoniyati meni ilhomlantirdi. Garchi maktab davrida geometriya eng sevimli fanim bo‘lmagan bo‘lsa ham, men hujjat topshirdim. Joriy yil oxirida yo‘lga qo‘yilishi rejalashtirilgan ikki yillik diplom dasturidan avval tashkil etilayotgan besh moduldan iborat kurslarning ikkinchi moduliga qabul qilinganim men uchun katta quvonch bo‘ldi. Keyinchalik uchinchi modulda ham qatnashdim.
Bu tajriba haqiqatan ham hayratlanarli bo‘ldi va menga yozuvchi Fyodor Dostoyevskiyning mashhur “Go‘zallik dunyoni qutqaradi” degan so‘zlarini eslatdi. Kurslarga rahbarlik qilish uchun Buyuk Britaniyadan tashrif buyurgan Qirollik jamgʻarmasining An’anaviy san’at maktabi mutaxassislari mavzuni nihoyatda jonli va qiziqarli tarzda yoritib berdilar. Ta’lim sifati ham, taqdim etilgan materiallar ham juda yuqori darajada edi. Biomorfik naqshlarning asosiy tamoyillari bolaligimdagi Armaniston bezaklarini eslatgan bo‘lsa-da, bizga aynan Temuriylar davri yodgorliklari, so‘fiylik ziyoratgohlari va O‘zbekistondagi boshqa me’moriy obidalardagi bezak unsurlarini noyob va o‘ziga xos qiladigan jihatlar o‘rgatildi.
Shuningdek, men O‘zbekistonning iste’dodli va qat’iyatli yosh san’at hamda arxitektura talabalari haqida ham yangi tasavvurga ega bo‘ldim. Har bir modul yakunida jamoa bo‘lib katta ijodiy ish ustida ishlaganimiz ayniqsa yodda qolarli bo‘ldi. Ularning san’atga bo‘lgan ishtiyoqi hayratlanarli. Men shubha qilmaymanki, ular “Naqsh” hunarmandchilik maktabida olgan bilim va ilhomni kelajakdagi faoliyatlarida albatta qo‘llaydilar. Ular o‘tmishdan ilhom olib, kelajakni yaratmoqda.
Talabalarning aksariyati o‘rganganlarini allaqachon amalda qo‘llay boshlagan. Masalan, talabalardan biri — Svetlana Toshkentdagi “Vostochniy Bazar”da qo‘lda tayyorlangan kitoblarni sotadi va shu yerda san’at ko‘rgazmasiga asos solgan. “Naqsh” hunarmandchilik maktabi kurslarida olgan ilhomidan so‘ng, u biomorfik naqshlarning matematik qonuniyatlariga asoslangan muqova dizaynlarini yaratishni boshladi. Mening shaxsiy tajribam esa bank sohasiga qaytish o‘rniga san’at yoki dizayn maktabida faoliyat yuritish istagini yanada mustahkamladi. Shu bois “Naqsh” hunarmandchilik maktabini tashkil etgan va bu tashabbusni qo‘llab-quvvatlayotgan O‘zbekiston madaniyat va san’atni rivojlantirish jamg‘armasiga chuqur minnatdorlik bildiraman. Shuningdek, 8-iyunda boshlanadigan sinov yilining navbatdagi kursiga hamda rejalashtirilayotgan kunduzgi diplom dasturiga barchani qo‘shilishga chorlayman.
Gayane Osipyan